سعيد بن جبير مىگويد : كانت قريش تعارض النبي في الطواف يستهزؤون ويصفّرون ويصفّقون فنزلت هذه الآية « 1 » . « قريش در هنگام طواف با پيامبر صلى الله عليه و آله معارضه مىكردند ، مسخره و استهزاء مىنمودند ، سوت مىكشيدند و دست مىزدند و لذا اين آيه نازل شد . » كافران ، نماز را به باد مسخره مىگرفتند ، عليرغم اينكه هر انسان سالمى ، به شخصى كه با پروردگارش مناجات مىكند احترام مىگذارد ، و به حكم عقل و فطرت ، عمل او را تعالى و ارتقاى روح مىشمارد . ( وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ اتَّخَذُوهَا هُزُواً وَلَعِباً ) « 2 » . « آنها هنگاميكه شما به نماز فرامىخوانيد ، آن را به مسخره و بازى مىگيرند . » كسانى كه نماز را ضايع مىسازند ! امّا كسانى كه نماز را ضايع و تباه مىسازند يا آن را ترك مىكنند ، جزايشان اين است كه مناعت نفس را از دست مىدهند ، و نمىتوانند خويشتن را از شهوات باز دارند . خداوند مىفرمايد : ( فَخَلَفَ مِن بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلَاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ ) « 3 » . « امّا پس‌از آنان ، فرزندان ناشايسته‌اى روى كار آمدند كه نماز را تباه كردند و از شهوات پيروى نمودند . » گاهى هم ترك نماز ، شخص را به تكذيب دين و دورشدن از صراط مستقيم مىكشاند :

--> ( 1 ) - تفسير الميزان ، ج 9 ، ص 85 . ( 2 ) - سورهء مائده ، آيهء 58 . ( 3 ) - سورهء مريم ، آيهء 59 .